Ne çok  çıkmaz içindeyiz, ne büyük  buhranlarla  boğuşuyoruz  insanlık olarak günümüz  asrında.  Kemikleşmiş, ahtapotlaşmış  terör  örgütleriyle  amansız  mücadele, başını alıp  giden  işsizliğe  çare bulma krizleri,  arı-duru bir şekilde  menfaatleşmiş  ilişkiler(!), kendi zenginliğini  katmerlemeye çalışan  hodgam güruh, haritada  gözüne  kestirdiği  yere tüneyen leş kargaları,  nezaketten,  gerçek medeniyetten  uzaklaştıkça  “ne oldum”a dönen alış-veriş  çılgınları,  gün geçtikçe  artan  ana-baba  katilleri, eziyet gören “cennetin ayakları altında olduğu” anneler,  namütesettir genç  kızlar, aldatılan, haksızlığa  mâruz  kalan mâsum halk, ruhların  DİNginleştiği  dinden uzaklaştıkça çıkmaza saplanan insanoğlu, insankızı..  Küresel  kriz, küresel iflas, küresel ağlar (www),  küresel  ısınma, küresel  çıldırma, küresel oynatma  vs. vs... Misalleri çoğaltmak  mümkün. Dünyanın dönme  hızıyla orantılı olarak başı döndükçe  dönen  varlık  âlemi ve  diğer yanda eşref-i mahlukat olan ademoğlu…

Sırtlanları geçmişti  beşer  yırtıcılıkta,
Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi.
Fevza bütün âfâkını sarmıştı zeminin..

Bir mahkeme salonunda itirazları, sunumları, dilekçeleri  yahut  farklı düşünceleri beğenmeyen hâzirûn, kendi aralarında fısıldaşmaya,  eleştiri ve   tartışma  yapmaya başlar ya hani? Tam o  esnada  bütün  seslerin  üstüne  çıkacak  şiddette ve herkesi  hayrete  düşürecek  bir tonla  yüksek   ses duyulur ; evet,  hakim  gonga vurmuştur.  Herkes  kendi homurtusunu kesip büyük  bir şaşkınlık  ve dikkatle,   sesin  geldiği  yöne  refleks olarak  dönüp merakla   bakar. Artık “ karar”  verilmiştir, yani son sözü  söyleme vakti gelmiştir.    Her yetkilinin  üzerinde bir etkili   ve salâhiyet  sahibi  olduğunu  hatırlatan bu gong,  gaflettekiler  uyandırmış, bir  tokat  gibi  mâkes   bulmuştur. Karar,  bazılarını rahatsız etse de,  kendilerine  ağır  gelse de,  zor  hükümler  içerse de  uymak  mecbûridir,   kabul  etmek  keyfe bırakılmamıştır. İtiraz  veya edepsizlik  eden,  muhalif davranan, anında salon dışında bulur kendini. Söz söylenmiş, karar verilmiş, imza kurumuştur.
 
   O  makamda  oturan  bir  hakime   böyle  itaat   mecburiyeti  varken,  kâinatın  kural  koyucusuna  uymamak,  itiraz  etmek,  işine  geldiği gibi  davranmak da  neyin nesi Allah  aşkına? Hep  bu misali ve sorunun cevabını düşünmüşümdür.

Ya O’nun sevgilisi –aleyhisselam- için ne demeli? Teşrifiyle,  bayıltan renkleriyle, Mesih nefesiyle,  gönüllere inşirah zerk eden haliyle, tavrıyla biz insanlara en doğruyu en güzeli  sunma savaşında değil miydi ömrü boyunca.? “Yaşlılarınız  beni  reddederken  gençleriniz tasdik etti” sözüyle hafif sitemkâr davranmış,  gençlerin yanık yürekli olanlarının mukabilinde cenneti kendilerine müştak edebileceğini  vurgulamıştır.

Şefkati, tevazuu, engin görüşlülüğü, üstün zekasıyla, adaleti, yaratılmış her şeye olan nihayetsiz sevgisiyle, bağışlayıcılığıyla, cömertliği, hilm ve başarılı idareciliğiyle çağları kendine hayran bırakan  İki Cihan Önderi’nin  aramızda olmayışı,  yetimliğimizin en büyük resmidir.
 
Evrensel  ve tek  çağrının  aziz  elçisi,  gönüllerimizi  çölden  göle  çeviren,  varlığımızı  varlığına  borçlu  olduğumuz  gül  Nebî –sallallahü aleyhi vesellem-in  kâinatı   şereflendirişinin  yıldönümünü  yaşadığımız bu  kutlu  doğum, nice  kutlu doğuşları beraberinde  getirsin  duasındayım.

Önce kul   sonra  rasûl  olan  bu Efendiler  Efendisi(as)’ın  hayatımıza  ışık  tutması  için perdeyi hafifçe  aralamamız   gerekiyor  dostlar. Tanımak, anlamak  sonra yaşamak... Ne çok muhtacız  onun diriltici  nefesine. Çatışmalar, çıkarlar, kavgalar, ihanetler, hoyratlıklar, ezilmeler  ve nihayetinde  yok  olup  gitmelerle  sürüklendiğimiz  günün  akışı, ancak O’nun  –aleyhisselam-diriltici  nasihatleri,   öğüt  verici  bilgeliği ve  yaşayışındaki sadelikle  berraklaşacaktır..
 
Şanlı  ecdâdımızdan aldığımız güç,  parlak  geçmişimizin  bize  tutacağı  ışık  huzmesi, Asr-ı  Saadet’in  göz  kamaştırıcı  ihtişamına  olan hayranlığımızı artıracaktır.  Biiznillah..

Güdükleşen  ruhlarımızı  budamak,  taşlaşan  yüreklerimizi  hamurlaştırmak,  nasırlaşan kalp gözlerimizi  ferah-fezâ iklimlere  taşımak  ancak  Allah’ın  kopmayan  ipine yani  Kur’an-ı Azîmü’şşan’ın kurtarıcı  davetine  icabet  ile  olur   azizim . Yine  bir  baharla yeni kutlu  doğuşlar  bizim hamlemizi  bekliyor. Bembeyaz  bir  güvercinin  sonsuz  maviliklere  süzülüşü  gibi dupduru ve taptaze  iklimlere yol  almanız  temennilerimle..
Hayra karşı…