Ya Resulallah!...
Sen vefat edince ,
Sahabeler diyordu ki:
''Senden sonra yaşayıpta ne yapacağız?''
Ya ben, ben ne yaparım Sensiz...
Ya Resulallah!
Ben Sensiz doğmuşum,
Ben Sensiz yaşıyorum,
Ey benim Habibim;
Sensiz yaşadığıma göre, ölümüm de Sensiz olacak...
Ey benim Sultanım!
Ey benim iki gözüm;
Sensiz yaşamak ne zor...
Senden sonra gülmek ne kötü...
Ey canımı uğruna vereceğim Sevgili;
Sana o kadar ihtiyacım var ki!...
Sadece benim değil,
Bir de yüreği yaralı ümmetinin...
Ey Nebiler Nebisi,
Ey Efendiler Efendisi,
Ümmetin çok zorda;
Zina çoğaldı, namazlar kılınmaz oldu,
Kurana verilen değer artık verilmiyor...
Ne olurdu Miraçtan iner gibi gelseydin...
Bizleri bu bataklıktan kurtarsaydın,
Ey Sevgili!!!... |
|
|
|
|
